Photobucket

กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่เรานึกถึงวันสุดท้ายของชีวิต
สำหรับบางคนอาจมีเวลาตระเตรียมทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อรอ 'วันนั้น' เดินทางมาถึง
แต่กลับอีกบางคน 'วันนั้น' ก็อาจมาเยือนโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว...

ด้วยวัยยี่สิบตอนปลาย ผมหมกหมุ่นครุ่นคิดเรื่องความตายบ่อยครั้ง
ไม่-ผมไม่ได้คิดถึงวิธีการนำพาให้ตัวเองไปอยู่ ณ จุดดังกล่าว
ความมีอยู่หลังจากที่เราหมดลมหายใจไปแล้ว นั่นต่างหากคือสิ่งที่ผมใคร่ครวญอยู่เสมอ

ส่วนตัว ถึงจะไม่เชื่อเรื่องพลังงานก้อนสุดท้ายที่ถูกนิยามว่าวิญญาณ
หรือแม้แต่เรื่องเกี่ยวกับชาติภพต่างๆ ตลอดจนเรื่องที่ทางของนรกหรือสวรรค์

เหล่านั้นอาจเป็นเพียงเรื่องเพ้อฝันในสายตาผม ทว่า ผมกลับสนิทใจ...
เชื่อในการถ่ายโอนตัวตนของคนที่หมดลมหายใจไปแล้วอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

อ่านดูเหมือนจงใจประดิษฐคำ 'การถ่ายโอนตัวตนของคนที่หมดลมหายใจ'

สัตย์จริง ผมก็อยากคิดหาคำอื่นคำใดที่อธิบายความคำ
ในความหมายนั้นออกมาได้อย่างกระจ่างแจ่มใส

แต่เนื่องจากอุปนิสัยที่ชอบเยิ่นเย้อ ผนวกกับความอ่อนด้อยในการย่นย่อภาษา
เช่นนั้น จึงไม่มีคำใดที่พอจะนึกออกและสามารถใช้ทดแทนคำในความหมาย

'การถ่ายโอนตัวตนของคนที่หมดลมหายใจ'

ไม่ใช่แค่เชื่อจนฝั่งหัว ผมยังยึดติดจนนำมาปฏิบัติ
กระทั่งกลายเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน

ผมว่าการที่ใครคนหนึ่งที่เราผูกพันมากๆ จากเราไป
ความเป็นใครคนนั้นจะถูกถ่ายโอนมากักเก็บอยู่ในตัวตนของเรา

ด้วยประสบการณ์ตรงที่สูญเสียแม่ไปเมื่อหลายปีก่อน
ภายหลังที่ผ่านช่วงเวลาเศร้าโศกเสียใจ
ผมพบว่าความเป็นแม่หรือตัวตนของแม่หาได้สาปสูญไปไหน

แม่มาอยู่ใกล้ผม อย่างที่ผมไม่เคยรู้สึกตัวมาก่อน

เพลงที่แม่มักเปิดฟัง เบียร์ที่แม่นิยมดื่ม บุหรี่ที่แม่ถือติดมือเสมอ
ทั้งหมดถูกถ่ายโอนมาถึงผม
โดยที่ผมไม่อาจบอกได้ว่าเป็นเพราะความตั้งใจหรือเรื่องบังเอิญ

ที่เล่ามาย่อมไม่ใช่พฤติกรรมลอกเลียนหรือเกิดขึ้นจากความคุ้นชิน
ตรงกันข้าม ผมเคยพยายามหนีความเป็นแบบแม่มาแล้วไม่รู้กี่สิบ กี่ร้อย กี่พันครั้ง

บางทีความต้องการของหัวใจ ใครก็ไม่สามารถต้านทานอยู่
ทุกวันนี้... แม่หรือตัวตนของแม่จึงยังคงอยู่กับผมตลอดเวลา

ผมหมกหมุ่นครุ่นคิดเรื่องความตายบ่อยครั้ง ด้วยเกรงว่าวันหนึ่งข้างหน้า
ถ้าวันสุดท้ายของชีวิตมาเยือน
ทั้งแบบที่มีเวลาตระเตรียมทุกสิ่งทุกอย่างหรือมาแบบไม่ทันได้ตั้งตัวก็ตาม

ความเป็นผมหรือตัวตนของผมจะถูกถ่ายโอนไปอยู่ที่ไหน
หรือสุดท้ายก็กลายกลับเป็นความทรงจำเลือนลอยของบางคนที่ได้ผ่านเข้ามา

Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket

Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket

Comment

Comment:

Tweet

เนอะ !!


ไม่มีใครรู้หรอก ว่าจะตายวันไหนsad smile

#14 By ไส้ติ่ง on 2010-01-20 22:54

แต่ก็ไม่ได้กลัว -- ใช่ไม๊คะ
ให้เป็นแค่เราหลับตา -- แล้วไม่ตื่น
cry

#13 By Am not the supersTaR~* on 2010-01-20 15:42

การถ่ายโอนตัวตนของคนที่หมดลมหายใจ...
...จากนั้นแล้วจะไปที่ใด...ตอบยาก

หากในเส้นทางของการจากลาที่แสนเศร้า เชื่องช้า สง่างาม การพลัดพรากจะดึงลากวิญญาณส่วนหนึ่งของคนที่รักเราตามไปด้วย เช่นนี้แล้ว เราจึงโศกเศร้าเสียใจ เพราะเราได้สูญเสียซึ่งเสี้ยวหนึ่วแห่งตัวตนของเราไปแล้ว
ขณะเดียวกัน เสี้ยวหนึ่งในตัวตนของคนที่จำจากไป ก็จะแฝงกายแทนที่เข้าเข้ามาประทับทาบในวิญญาณที่แหว่งวิ่นของเรา เราจึงรู้สึกถึงความเป็นเขา ในจิตของเราเอง

หากถามว่า ดวงจิตของชายหนุ่มคนหนึ่ง ที่ครุ่นคิดเรื่องหนทางหลังผ่านภพจะถ่ายโอนไปที่ใด ที่ไหน หรือที่ใคร...
...ฉันคิด อย่างค่อนข้างแน่ใจ ว่าย่อมเป็นผู้ที่มีดวงใจเสี้ยวส่วนหนึ่งผูกติดอยู่ในวิญญาณของชายหนุ่มผู้นั้น อย่างแน่นอน

ด้วยคำนึง

#12 By แม่มด (115.67.41.169) on 2010-01-18 22:38

สงสัยจะถ่ายโอนความเป็นแม่มาไม่หมด
ไม่เห็นจะพาไปกินไอติมเล้ยยยย...surprised smile

#11 By imamwa on 2010-01-18 19:50

หากการถ่ายโอนตัวตนเป็นเรื่องจริง ผมก็คงต้องถามคำถามเดียวกัน

ใครกันจะเป็นผู้รับ

ยากเย็นพอๆ กับการเค้นหาคำตอบ คือการยากแก่การทำใจ

ใครจะรับโอนตัวตนที่เต็มไปด้วยรอยแหว่งวิ่นไม่สมประกอบ
ฉันมาอ่านสายไปหรือ..

ชอบทุกๆคำที่คุณขีดเขียนออกมา..
ความหมาย นัยยะ องค์ประกอบหลายๆอย่าง

การถ่ายโอนตัวตนของคนที่หมดลมหายใจ..
มันทำให้ฉันได้ตระหนักถึงตัวตนที่แท้จริง..และซาบซึ้งไปกับมัน...

Hot!

#9 By jEn'(a lOt lOst) on 2010-01-11 19:25

จิตใต้สำนึกคนเราต่างกัน
ถึงแม้ว่าการถ่ายโอนจากแม่สู่ลูกจะเป็นขบวนการนึง
ที่ถูกโอนถ่ายทางตรง ทั้งทางร่างกายและจิตใจตั้งแต่
ยังอยู่ในท้อง

ตอนแม่ตั้งท้อง ร้องเพลงให้ฟัง คุยกับลูก
ทั้งๆ ที่ยังไม่ลืมตาดูโลก เห็นได้ชัดว่า พฤติกรรมของแม่
เป็นจุดหนึ่งที่ทำให้ลูกผูกพันธ์ยิ่งนัก

เราคนนึงที่ติดแม่ตอนเด็ก พอเวลามันผ่านไปเรื่อยๆ ไม่ค่อยได้เจอกัน
เหมือนความรู้สึกนั้นจางลงๆ แต่มันยังอยู่ในจิตใต้สำนึกอยู่



ชอบตอนจบที่บอกว่า "ตัวตนของเราจะถูกถ่ายโอนไปที่ใด"
ถ้าเป็นคนโด่งดัง คงมีที่จารึกให้จดจำ แต่คนธรรมดาล่ะ
"หลุมศพ" นี่ล่ะมั้งที่ทำให้ผู้คนหรือเหล่าญาติ จำเราได้
แต่นานไป ก็คงลืมๆๆๆ



ปล.
ชอบรูปมากครับ เศร้า !

..

#8 By มาทา on 2010-01-11 11:39

เปลี่ยนสถานะ...

#7 By wesong on 2010-01-11 09:42

Hot!
ชอบเอนทรี่นี้มาก !!
ข้อความดีๆ กับภาพสวยๆ

แต่บางทีการถ่ายโอนพวกนี้
เกิดขึ้นกับเราได้โดยที่คนๆนั้นไม่จำเป็นต้องหมดลมหายใจหรอก
ซึ่ง มันย่อมดีกว่า คิดถึงเหมือนกันจริง
แต่โหยหาน้อยกว่ามาก แถมไม่เซอร์เรียลด้วย ฮ่าๆ

อีกอย่าง ถ่ายโอนแบบนี้คงคล้ายอิทธิพลที่ส่งผลมาถึงเรา
มันคือความเป็นเค้าที่หลงเหลือเอาไว้ในตัวเรานั่นแหละมั๊ง

ปล. สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังนะคะ big smile

#6 By VanillaRain* on 2010-01-08 22:09

ความเคยชิน..หรือจากจิตใต้สำนึกลึก ๆ ของตัวเราเอง..
จึงถ่ายโอนแม้เราจะพยายามหนีมันก็ตาม
...
...
ภาพประกอบเศร้า เหงาดีจังค่ะ..angry smile

#5 By KhAo-JaO on 2010-01-08 10:43

จิตไปได้ทุกที่big smile

#4 By Meowzilla Zilla on 2010-01-08 09:48

'การถ่ายโอนตัวตนของคนที่หมดลมหายใจ'

การถ่ายโอนตัวตนของคนที่จากไป(แบบไม่หมดลมหายใจ) ก็เกิดขึ้นได้นะ ,

พิ้งว่า ... ทั้งสองแบบน่าจะเกิดจากความคิดถึง ,ผูกพัน
เมื่อจากกันไปแล้ว ถ้าเรายังระลึกถึงใคร ไม่แปลกที่เราจะฟังเพลงที่เขาชอบ ไปที่ที่เขาชอบไป

เพราะ "ความคิดถึง" big smile

#3 By caffeineaddict on 2010-01-08 08:45

ไม่ว่าตัวตน ของเราจะถูกถ่ายโอนไปที่ไหน

แต่จิตวิญญาณ ก็ยังคงเป็นของตัวเรา

ฉันเชื่อเช่นนั้น

ฉันเองก็เป็นคนนึง

ที่ชอบพิจารณาถึงเรื่องความตายอยู่บ่อยครั้ง

และ แค่ถ้าได้รู้ว่า

ถ้าตายไป แล้วคนอยู่ข้างหลัง

เขายังอยู่ได้ และ เลิกทุกข์ กับการจากไป

เท่านี้ก็มากเพียงพอแล้ว...

#2 By I'm B a D S i s' on 2010-01-08 03:32

เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าเราจากโลกใบนี้ไป เราจะถูกถ่ายโอนไปทางไหน หรือ เราจะเป็นอย่างไร

เพราะเราไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ของเรา จะต้องเจออะไรที่ฉับพลัน ดังนั้นได้แต่ ทำวันนี้ให้ดี และมีความสุขคะ อยากทำอะไรทำ อยากหัวเรอะ หัวเรอะ อยากร้องไห้ ร้องไห้ อยากรัก รัก อยากคิดถึง คิดถึง

จะได้ไม่เสียใจที่วันเวลาที่ผ่านมาเราไม่ได้ทำอะไรbig smile

ฉันชอบการเรียงตัวอักษรของคุณนะ มีอารมณ์ดี ^ ^Hot!

#1 By freeda on 2010-01-08 00:40