น้องภูมิ

posted on 26 Dec 2009 16:39 by kittchah in article

 

สำหรับบางคน บางทีโชคชะตาก็เล่นตลกไม่รู้จักจบจักสิ้น...

ส่วนตัวถึงจะไม่มีโอกาสได้เจอน้องภูมิมาก่อน แต่ก็ได้ฟังเรื่องราวของน้องภูมิผ่านปลายสายมาโดยตลอด เด็กชายวัย ๖ ขวบ ผู้ถูกพ่อกับแม่ทิ้งไปตั้งแต่แรกเกิด

ในความโชคร้าย น้องภูมิยังดีกว่าเด็กอีกหลายๆ คนที่ตกอยู่ในชะตาเดียวกัน น้องภูมิโชคดีที่มีอาอี๊คอยดูแล และด้วยความที่อาอี๊ไม่ได้แต่งงานไปมีครอบครัว เนื่องจากอยากอยู่กับแม่หรืออาม่าของน้องภูมิ อาอี๊จึงทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อน้องภูมิไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเลี้ยงดูที่อาอี๊มอบให้ทั้งความรักและการเอาใจใส่เป็นอย่างดี

นอกจากอาหารการกิน รวมถึงข้าวของเครื่องใช้จะถูกคัดสรรมาแต่ของดีๆ มีประโยชน์แล้ว ด้านการเรียนอาอี๊ก็ส่งเสียให้น้องภูมิเรียนโรงเรียนที่มีคุณภาพ แม้ว่าค่าเรียนจะถือว่าแพงมากก็ตาม

ไม่ต้องห่วงเรื่องความรัก ความอบอุ่น เพราะอาอี๊ทำงานขายของอยู่ที่บ้าน ดังนั้นเวลาน้องภูมิกลับจากโรงเรียนก็จะมีเวลาพูดคุยกับอาอี๊และอาม่าตลอด

อีกทั้งน้องภูมิยังมีพี่เลี้ยงอยู่ด้วยทุกเวลา แถมจะไปไหนมาไหนก็ยังมีคุณลุงคนขับรถคอยพาไปอีกต่างหาก เรียกว่าถึงจะขาดทั้งพ่อทั้งแม่ แต่ในเรื่องคุณภาพชีวิต ตลอดจนคุณภาพของหัวใจ น้องภูมิไม่ได้ด้อยไปกว่าเด็กคนอื่นๆ เลย

ทว่า... หลังจากอาม่าจากไปเพราะความชราไม่นาน
อาอี๊ก็ด่วนจากน้องภูมิไปด้วยโรคร้ายอีกคน

ไม่มีใครรู้ว่าหัวใจของน้องภูมิเป็นอย่างไร ทั้งๆ ที่ปกติน้องภูมิเป็นเด็กฉลาดเกินวัย แต่ครั้นเมื่ออาอี๊หลับตาอยู่ในโลง น้องภูมิกลับคิดว่าทุกคนกำลังรังแกอาอี๊ น้องภูมินั่งอยู่เบื้องหน้าอาอี๊ทั้งวันโดยไม่ยอมลุกไปไหน

กระทั้งน้องภูมิได้มาเจอกับเจ๊เบญที่เข้ามาคุยด้วยถูกจังหวะถูกเวลา น้องภูมิจึงติดเจ๊เบญแจ ขนาดต้องให้นอนเป็นเพื่อนน้องภูมิที่บ้านบ่อยๆ และหลายต่อหลายครั้งน้องภูมิก็จะขอมานอนที่คอนโดกับเจ๊เบญด้วย

ถึงจะรักและห่วงขนาดไหน สำหรับคนทำงานออฟฟิศในเมือง การนั่งรถเทียวไปเทียวมาระหว่างสองฝั่งพระนคร ร่างกายก็ไม่สามารถต้านทานความอ่อนล้าได้ เช่นนั้น ญาติๆ จึงตกลงกันว่า ทางเดียวที่จะเยียวยาหัวใจของน้องภูมิก็คือการตามใจน้องภูมิไปก่อน

อยากไปเที่ยวไหน อยากทำอะไร ให้คุณลุงคนขับรถพาไป ทั้งพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่สุพรรณหรือสวนสัตว์ที่เชียงใหม่น้องภูมิก็ไปมาแล้วภายในระยะเวลาเพียงหนึ่งเดือน กระทั้งล่าสุดคุณลุงคนขับรถได้พาน้องภูมิไปเที่ยวทะเลที่ภูเก็ต

ไม่มีใครคาดคิดว่ารถจะเกิดอุบัติเหตุ จนทำให้น้องภูมิต้องเข้าห้องฉุกเฉินในทันที

ผู้ใหญ่คนอื่นๆ ที่โดยสารไปด้วยไม่มีใครเป็นอะไรมาก แม้แต่น้องภูมิเองอาการภายนอกก็ดูเป็นปกติ หากแต่แรงกระแทกที่กระทบกระเทือนถึงสมอง ทำให้หมอต้องเลือกให้น้องภูมินอนห้องฉุกเฉินเพื่อดูอาการ

เมื่อเห็นว่าพ้นขีดอันตราย หมอตัดสินใจย้ายน้องภูมิบินกลับมารักษาต่อที่กรุงเทพฯ เพื่อที่จะให้ญาติๆ มีเวลาดูแลมากขึ้น

เช่นกัน ไม่มีใครคิดว่าเพียงวันที่สามที่อยู่ในโรงพยาบาลที่กรุงเทพฯ น้องภูมิจะหลับตาโดยที่ไม่ยอมตื่นขึ้นมาอีกเลย   

***

ผมได้รับข้อความว่าน้องเสียแล้ว ขณะที่จิตใจกำลังสับสนกับความเหงาที่ประดังประดาเข้ามาอย่างไร้ขีดจำกัดในคืนวันคริสต์มาสที่ผ่านมา

แปลก! ปกติเพียงแค่อ่านบทความบางตอน ดูหนังบางฉาก หรือฟังเพลงบางเพลง น้ำตาผมก็สามารถไหลพรากออกมาได้อย่างง่ายๆ แบบไม่ทันตั้งตัว ทว่าครั้งนี้พยายามบังคับบีบครั้นให้น้ำตาไหลรินอย่างไร ดูเหมือนน้ำตาก็ยิ่งดื้อดึง ไม่ยอมแสดงตัวออกมามากขึ้นเท่านั้น

หรือที่จริงแล้ว เป็นเพราะผมเห็นแก่ตัวเกินกว่าจะเสียใจกับการจากไปของน้องภูมิ

***

ผมตัดสินใจรื้อบทความเกี่ยวกับคืนวันคริสต์มาสที่เขียนก่อนหน้าทั้งหมด ก่อนจะเริ่มลงมือเขียนเรื่องน้องภูมิขึ้นมาในทันที ถึงบรรทัดนี้ ก็เพิ่งรู้ตัวว่าน้ำตากำลังอาบสองแก้มอย่างไม่มีทีท่าว่าจะห้ามอยู่     

 

 

 

 

 

edit @ 26 Dec 2009 16:43:51 by kitt

Comment

Comment:

Tweet

ทั้งที่โลกสอนให้มนุษย์รู้จักการเปลี่ยนแปลง
แต่โลกก็ดันสอนให้มนุษย์รู้จักผูกพัน
แล้วแบบนี้จะไม่ให้เสียใจได้อย่างไร...
...
..
.
ร้องเถอะค่ะ การร้องให้
บางทีมันอาจจะไม่ได้หมายถึงความอ่อนแอ
ผู้ชายที่ร้องให้ แล้วยอมรับว่าตัวเองร้องให้
เขาคือคนที่เข้มแข็งที่สุดค่ะ...^^

ปล.อ่านมาถึงบรรทัดนี้หยุดร้องให้ไปหรือยัง..cry

#10 By imamwa on 2010-01-05 10:25

สวัสดีปีใหม่ครับสุขสันต์ๆสุขใจสมใจครับconfused smile confused smile

#9 By juney on 2010-01-01 08:47

#8 By juney on 2009-12-31 21:05

หวังว่าทุกๆ ความเสียใจ จะส่งถึงน้องภูมินะครับ-เฮียคิท

#7 By kitt on 2009-12-28 16:12


ขออภัยที่ไม่สามารถคอมเมนต์ความรู้สึกได้คะ จุก!

#6 By freeda on 2009-12-27 06:54

หลับให้สบายนะคะน้องภูมิ...

เป็นกำลังใจให้เจ้าของบล๊อกค่ะ

#5 By (^_^)/nana on 2009-12-27 02:02

ก่อนอื่น ขอให้น้องภูมิหลับฝันดีนะคะ
สิ่งที่น้องภูมิทิ้งเอาไว้ คือความทรงจำดีๆ
ตอนนี้น้องภูมิจะได้ไปอยู่กับอาอิ๊ อาม่า ที่แสนดีของน้องภูมิแล้ว

เราเองเคยเจอเรื่องราวแบบนี้มาก่อน
น้องที่เราดูแลอยู่หลายๆคน ต้องจากไปตั้งแต่อายุยังน้อยด้วยโรคมะเร็ง
สำหรับการจากไปของน้องบางคน ในตอนนั้น เราก็ร้องไห้ไม่ออก
และคิดเหมือนกันว่าเราเห็นแก่ตัวปะวะ อะไรงี้
แต่บางทีอาจเป็นเพราะว่าสายใยบางอย่าง มันยังมากไม่พอ
สุดท้ายเราอาจจะไม่เสียน้ำตาเลยสักหยด
แต่สิ่งที่อัดอั้นอยู่ในหัวใจ ก็มากเพียงพอแล้ว

ขอแค่เค้ารู้ว่าเรายังระลึกถึงเขาอยู่
คงเพียงพอแล้วหละค่ะ

#4 By VanillaRain* on 2009-12-26 22:56

คืนวันคริสต์มาสแสนเศร้าและเหงาเช่นกันค่ะ

แต่ในคืนวันนั้น เราได้ทำสิ่งที่ดีดีหัั้ย

ใครคนหนึ่งเป็นครั้งสุดท้าย

ตอนนี้เค้าคนนั้นหลับอยู่ตรงหน้าเราอย่างสงบ

#3 By benz on 2009-12-26 22:08

เศร้าจังค่ะ..

#2 By Kiss The Rain on 2009-12-26 19:06

so sad for your word

#1 By jEn'(a lOt lOst) on 2009-12-26 16:46